sábado, 10 de diciembre de 2011

CRZ.

<< Un buen mentiroso sabe que la mentira más efectiva es siempre una verdad a la que se le ha sustraído una pieza clave.>>
<< El destino no hace visitas a domicilio, hay que ir a por él. >>

viernes, 9 de diciembre de 2011

Impresionante.

http://www.youtube.com/watch?v=uQITWbAaDx0

Chorly.

Lo hago porque puedo , puedo porque quiero y quiero porque me dijeron que no podia .

lunes, 5 de diciembre de 2011

Querido John.

Porque no importa qué haga o dónde esté, esta luna siempre será igual que la tuya, a medio mundo de ti.

martes, 15 de noviembre de 2011

.

Me gusta ver fijamente alejarse al asfalto mojado.

domingo, 13 de noviembre de 2011

-

Me encanta que no te gusten las cosas que se acaban.

viernes, 4 de noviembre de 2011

Cleared,

El sueño puede con mis párpados y sin embargo estoy aquí. Cuando nadie se da cuenta de que tú sí que estás, que en realidad te gusta pasar el tiempo así y de ninguna otra manera. Cuando prefieres creer que estás solo en el mundo porque te sientes mejor, te sientes libre de todo lo que te rodea, lo que te agobia, de todo aquel que te pregunta qué vas a hacer, a dónde vas a ir, qué te preocupa. Quizás es en esos momentos cuando quieres creer que el mundo solo eres tú, y nadie más, nadie que quiera entrometerse en lo que a ti te gusta hacer. Ahora toca escribir con la luz apagada, toca mirar a un punto en la pared y pensar que más allá de tu habitación no hay espacio, ni tiempo. Que sólo tu tiempo corre de minutos a horas. Pero es el único instante en el que no te importa en absoluto lo rápido que pasa, porque estás solo, porque cuando cierras los ojos sientes que de repente para, como si desapareciera también el espacio. Me gustan las 2 y 19 porque son tranquilas, porque aunque escuches un ruido de fondo que abandona el silencio puedes quedarte quieto y esperar. Esperar a que sean y 21 y entonces compruebes que sigues ahí, que tu tiempo sigue corriendo y que tu espacio se amplía, solamente porque es de noche y todo se vuelve vacío, vacío de voces. Por desgracia no llueve, me habría gustado quedarme dormida contando las gotas que empapan el suelo.

viernes, 28 de octubre de 2011

Copia,

Yo no sufro de locura, la disfruto a cada minuto.

lunes, 24 de octubre de 2011

-

La luz apagada ayuda a pensar.

sábado, 15 de octubre de 2011

jueves, 29 de septiembre de 2011

cerebro colapsado,

No llueve. La luz está accesa y “Crimen y castigo” se pierde entre la soledad de la habitación marcado con un cutre marcapáginas de biblioteca. La calavera se agarra a las paredes sin querer salir por la rendija, me tapona los oídos para que entienda sus letras. Entre murmullos de cartón se me vienen a la cabeza los pasados y los presentes, las mesas verdes, vidas paralelas y alejadas que posiblemente no vuelvan a mirarse, el caminar de los viernes por la tarde. Basta con pararse a escuchar, la típica rutina de pensar, confundir la mente con un rompecabezas sabiendo que ya lo es. No hay nada como las noches de soledad acompañada, de ratos libres y de rebuscar entre lo invisible. Y quedarse dormido escuchando, soñando, pensando que pueda ser verdad que te quedes hasta que lluevan pianos.

el día que lluevan pianos;

como si me fuera a comer las estrellas una a una.

sábado, 30 de abril de 2011

tu vida en 65'.

Alguna vez os habéis sentido tan felices, tan tan felices, que ya no vale la pena vivir más?

domingo, 24 de abril de 2011

El amor en los tiempos del cólera.

"Tras 53 años, 7 meses y 11 días con sus noches, mi corazón se sintió realizado y descubrí, con alegría, que es la vida y no la muerte la que carece de límites."

"Viajar es bueno para el alma inquieta. Es espléndido ver la Tierra pasando, cambiando mientras uno la cruza."

"Piensa en el amor como en un estado de gracia, no un medio para nada, sino un origen y un fin, un fin en sí mismo."

"Desde que nací, yo jamás he dicho una cosa que no sea en serio."

martes, 19 de abril de 2011

-

Defino la palabra imposible como algo que no tiene facultad ni medios para llegar a ser o suceder y defino improbable como algo inverosímil, que no se funda en una razón prudente, que David ganara a Goliat era improbable,pero sucedió.El amor,las relaciones,los sentimientos no se funden en una razón prudente, por eso no quiero hablar de amor imposibles, sino de amores improbables, por que lo improbable es por definición PROBABLE,lo que es casi seguro que no pase, es que puede pasar y mientras haya una posibilidad, media posibilidad entre mil millones de que pase vale la pena intentarlo.

lunes, 11 de abril de 2011

,

De vez en cuando te busco, entre las estrellas, los sueños. Vivo para pensarte, con la mente en blanco. Es cierto que guardo cada silencio que me regalas, cada suspiro que me lanzas, cada hora en la que me atraes. Soy capaz de cerrar los ojos y verte, respirar el mismo aire que tú respiras sin tener que respirar el mío.
Mueren de frío mis sentimientos en el momento en que te marchas, y no necesitan saber qué vacíos se sentirían si tú no estuvieras conmigo.

sábado, 26 de marzo de 2011

Estou contigo.

Supoño que todo tería sido diferente se aos dezaseis anos non decidise achegarme a ti. Non se trata de saber exactamente por que senón de recordar que un día descubrín que non podía seguir vivindo sen estar contigo.
Era como se te vise en todas partes e ao mesmo tempo estabas tan lonxe...E iso que sempre estiveches aí, realmente, ao alcance da man, como esperándome. E só tiven que dar un paso.
Ao principio era estraño algunhas veces. Aínda que hoxe descubro en ti cousas novas todos os días, daquela coñecíate pouco.
Lembras cando aquela profe de inglés me dixo que non eras unha boa compañía? Ou cando meu pai puxo aquela cara de pensar preocupado "Pois parece que isto vai en serio"?
Nin sequera podo imaxinar como tería sido eu se non decidise que ti formarías parte da miña vida. Tampouco se trata de se tería sido mellor ou peor senón de que sería sinxelamente diferente e é precisamente iso o que me resulta difícil imaxinar: vivir sen ti.
O que teño claro é que se decidín facelo foi porque me parecías interesante, porque contigo me sentía ben, porque me facías descubrir cousas, porque confiaba en ti e me dabas confianza e sabía que ti sentías o mesmo por min. E porque cando me dei conta souben que xa non era posible vivir sen estarmos xuntos. Que nos necesitabamos.
É curioso. Lembro como se sorprendía a xente que me coñecía cando comezou a vernos xuntos. Sorprendíanse porque estaba contigo, como se estivese facendo algo inesperado ou estraño. Ou prohibido. Parecían non comprendelo.
Non te coñecían o suficiente. Aínda que sempre lles gustaches máis ou menos, non confiaban en ti. Con ela non vas chegar a ningún lado, dicían.
Pouco a pouco foron acostumándose e cambiando de opinión a medida que viron que o noso ía para adiante. Demostrámoslles que se equivocaban e iso estivo ben.
Así que a miña vida correu por ese camiño contigo e foime ben e mal como a todo o mundo que ten sombra e respira [...] e, en fin, o resto das cousas que vivimos xuntos sabendo que o noso era para sempre.
Quería reflexionar un pouco sobre todo isto e recordar que decidir vivir contigo foi unha das mellores eleccións da miña vida.
Quería dicircho sinceramente: Cambiaches a miña vida e déboche tantas cousas...
Quería dicirche Grazas
E quería dicirche que estou contigo, miña lingua.

domingo, 20 de marzo de 2011

-

Hay cosas por las que vale la pena luchar. Una de ellas eres tú.

miércoles, 9 de marzo de 2011

.

El tiempo es muy lento para los que esperan.

lunes, 7 de marzo de 2011

Reloj.

Palabras mudas. Mentes, silencios que no paran de pensar. Todo se ve oscuro desde el lado opuesto a la decisión. Es fácil verlo todo desde fuera, criticar, ni siquiera eso, comentar, opinar. La piel siente lo duro que es verte ahí, aguantando, tragando saliva y sólo decir: no me voy a rendir, no va a quedar así. Pero hay veces que el silencio te traiciona y no todo sale como tú piensas que tiene que salir, te planteas cosas que ni tú misma querrías plantearte y es cuando dudas, te asusta el miedo. Es cuando vuelves a fijarte en todo lo que pasasteis juntos y piensas: ¿y si todo se apaga aquí?

domingo, 6 de marzo de 2011

2,el guardián entre el centeno

Yo nunca desearía "Buena suerte" a nadie. Suena horrible, si te paras a pensarlo.